[บทนำ] 

หลังๆรู้สึกแย่ ไม่ได้เข้ามาอัพเดท จัวนอล เยย

พอจะอัพทีไร แม่งมีปัญหาทุกที 

ที่ผ่านมา ครึ่งปี ที่ไม่ได้อัพเดท

มีหลายสิ่ง หลายอย่าง ผ่านเข้ามาในชีวิต

ความสุข-ความทุกข์   ผิดหวัง-สมหวัง

เศร้า-ร่าเริง   มีตัง-แดกแกลบ   (-*-")

[เนื้อเรื่อง : เพื่อน]

ย้อนกลับไปช่วงต้นปี กับการลงเลือกตั้ง อมธ.

ยอมรับว่าช่วงนั้น สนุกมากๆๆๆๆๆๆ

และคิดว่าผลออกมาเป็นอย่างไร ก็ไม่สำคัญ

การลงเลือกตั้งในครั้งนี้ ทำให้สอนอะไรหลายๆอย่าง

ทั้งที่เป็นเรียน ที่ทำให้เราได้เรียนรู้และจดจำ

แต่อาจจะเป็นเพราะความดื้อส่วนตัว ที่หลายอย่างไม่จำ 

อีกทั้งยังทำให้ได้รู้จัก มนุษย์กล้าโดม อีกหลายๆคนมากขึ้น

ขอบคุณ จ๊ะจ๋า เจด พี่พลอย หนึ่ง คุณตรัย เจ๊น้ำค้าง

และอีกหลายๆคน ที่ไม่ได้กล่าวมา ณ ที่นี้

สำหรับมิตรภาพที่ มีให้กัน

ช่วงต่อมาคือซัมเมอร์  ซัมเมอร์นี้แลดูวุ่นวายกับงานค่าย

ต้องตื่นมารับโทรศัพท์น้องๆ (ไม่รุทำไม เด็กๆชอบโทรตอนกลางวัน)

ฮ่าๆๆๆ

ช่วงซัมเมอร์นี้เอง ที่ได้จัดทริปเล็กๆ 3 วัน 2 คืน

ที่ เกาะล้าน พัทยา กลับมาดำขึ้นเยอะเลย

หมดทริปเล็กๆ ก็มีงานค่ายสร้างคน ต้นกล้าโดม

เป็นค่ายที่สนุก+สอนอะไรหลายๆสิ่ง

ทั้งที่อยากจำ และไม่อยากจะจดจำ

ขอบคุณเพื่อนๆทุกคน ที่เข้ามาช่วยค่ายนะคับ ><"

ก่อนเปิดเรียน จัดทริปเล็กๆอีกแล้ว

คราวนี้ไปที่ขาวววว หย่ายยยยยย 2วัน 1คืน

ทริปเล่นไพ่+ถ่ายรูปชัดๆ ฮ่าๆ [ค่าใช้จ่ายทั้งหมด แค่ 400]

ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่ทำให้ซัมเมอร์ที่ผ่านมา

รู้สึกสนุก และ ไม่น่าเบื่อ เหมือนที่ผ่านๆมา

ขอบคุณ คิม บูม ป๊อป ตั๋ม ปุ๊ก นัท เมย์

และอีกหลายๆคนด้วยคับ (มุขเอาตัวรอด ฮ่าๆ)

[เนื้อเรื่อง : ความรัก]

ตั้งแต่ปลายปี 2551 จนถึงตอนนี้ ยอมรับเลยว่า

"ยังทำใจไม่ได้" แต่ก็ไม่ได้ "แย่" เท่ากับเมื่อก่อน

อาจเป็นเพราะความชินชา+ความใจแข็ง ก็ได้กระมัง

ชีวิตเรา ไม่มีเค้า ก็ไม่เห็นเป็นไร  อย่างมากก็แค่ "เหงา"

พอเหงา ก็หาเรื่องอะไรทำสักหน่อย เด๋วก็ดีขึ้น

พอรู้สึกคิดถึง ก็คุ้ยรูปในคอมพ์ ดูมันไปทุกรูป 

เผื่อจะได้หายคิดถึง แต่มันกลับยิ่งคิดถึงกว่าเดิม

มีบ้างที่นอนร้องไห้ มีบ้างที่รู้สึกเหงาจนต้องนอนกอดตัวเอง 

เป็นอย่างนี้ ซ้ำไปซ้ำมา ซ้ำไปซ้ำมา 

มันชิน ไปเสียแล้ว....

ตอนนี้เปิดเทอมแล้ว ไม่เหมือนกับช่วงซัมเมอร์แล้ว

ช่วงซัมเมอร์ เราไม่ได้เจอกัน เราไม่ได้คุยกัน

ไม่แม้กระทั่งโทรสับ (ต่างคนต่างทำโทรสับหาย) 

แต่ตอนนี้เปิดเทอมแล้ว....เราต้องเจอกัน

ต่อให้หนียังไงก็คงไม่พ้น (เสือกเรียนตัวเดียวกันอีก) 

ไม่อยากหนีแล้วนะ เพราะหนีไปก็ยิ่งทรมาน

แต่ก็ไม่วิ่งเข้าหาเหมือนกัน เพราะมันจะยิ่งเจ็บ

บางทีชามันร้อน ถ้ารอสักหน่อย เด๋วก็กินได้เอง

เรื่อง Hi5 ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสาเหตุอะไร

เรา"เผลอ"ลบของเค้า หรือ เค้า ลบของเรา

จนทำให้ TopFriend ที่เคยมีรูปของเค้า

มันต้องหายไป....

แต่ก็ดีนะ จะได้เห็นหน้า+รับรู้ความเป็นไปได้ยากขึ้น

[บทสรุป]

ถ้าเกิดมีใครถามว่า ตอนนี้อยากมีใครสักคนไหม

คำตอบ คือ อยากมีนะ แต่มันมีไม่ได้

เราไม่พร้อมที่จะมีใคร

เรายังตัดใครบางคนออกไปจากใจไม่ได้

"เราไม่พร้อมเลยจริงๆ"